Ο άνθρωπος ,ως εικόνα Θεού ,ανεξαρτήτως φύλου, φυλής,θρησκεύματος
,κοινωνικών ή άλλων διακρίσεων είναι πρόσωπο.Όσο αφορά τη
σωτηρία της ανθρώπινης φύσης από την αμαρτία και το θάνατο,ο άνθρωπος είναι εν
δυνάμει πρόσωπο που αγωνίζεται να γίνει εν ενεργεία πρόσωπο όταν ενωθεί με την
αγαπητική κοινωνία των τριων προσώπων του Ενός Θεού ,ως μέλος του
εκκλησιαστικού σώματος του Θεανθρώπου Χριστού.
Σύμφωνα
με έναν σύγχρονο Έλληνα φιλόσοφο ,τον Σωτήρη Γουνέλα,το ανθρώπινο πρόσωπο δεν
είναι τελικά έννοια αλλά κατάσταση
ανώτερη απο αυτή του ατόμου.Ως κατάσταση είναι εμβάθυνση στη θεανθρώπινη πραγματικότητα της
Εκκλησίας,κεφαλή της οποίας είναι ο Χριστός που «έγινε άνθρωπος για να γίνει ο
άνθρωπος Θεός» σύμφωνα με τον Μ.Αθανάσιο.
Το
πρόσωπο δεν εννοείται χωρίς την εκκλησιαστική και κοινωνική του διάσταση.Το
πρόσωπο ολοκληρώνεται όταν εντάσσεται στην Εκκλησία που είναι κοινωνία προσώπων
και ως κοινωνία προσώπων είναι κοινωνία αγάπης ,ελευθερίας ,διαλόγου και
φιλανθρωπίας καταργουμένων όλων των συνόρων : φυλών ,γλωσσών ,κοινωνικών τάξεων
και πολιτιστικών προϋποθέσεων.Είναι ένας θεανθρώπινος οργανισμός φιλανθρωπίας
,εντός της οποίας ο άνθρωπος πορεύεται δυναμικά απο το κατ’εικόνα προς το
καθ’ομοίωση Θεού ,για να γίνει από το εν δυνάμει πρόσωπο ,εν ενεργεία πρόσωπο
αγάπης ,ελευθερίας και διαλόγου.
